خود خود من ....

نه کودک کارم - نه گدای اسکناس ..
نه خیابان خواب شهرهای پر دودم
نه گلفروش جاده های بی انتهای مرگ ....
نه گدای درهم و دینار ارباب نمای امروز و دیروزم ...
اما
در عجبم - با اینهمه پز - با اینهمه فَک 
با کولباری مدعا 
از وطن 
خاک 
وطن دوستی 
با تاریخی سرد و گرم 
در خاک خود
گدای وطنم .....
کجا شیشه عینک من 
غبار مرگ نشست و من ندیده از آن گذر کردم 
ای 
دزدان چشم نبسته وطنم ....!

مهدی مقدم دوست 
.... دومیم دال ....

/ 0 نظر / 4 بازدید